Waarom jouw website waarschijnlijk meer opdrachten kost dan je denkt

De etalage waar je ongemerkt voorbijloopt

Er zit in bijna iedere stad wel zo'n winkel waar je al tientallen keren langs bent gelopen zonder ooit binnen te stappen. De etalage is verzorgd, de ramen zijn gelapt en ergens achterin zie je iemand achter een balie zitten, maar toch gebeurt er niets. Je blik glijdt eroverheen zoals je blik ook over een lantarenpaal of een fietsenrek glijdt: je registreert dat het er is en loopt weer door.

Een straat verderop gebeurt precies het tegenovergestelde. Daar staat een kleine zaak waar de deur altijd open lijkt te staan, waar iemand lachend een plant buiten zet of een krijtbord met een grappige tekst neerzet.

Je had helemaal niets nodig, maar toch sta je vijf minuten later binnen en vraag je waar ze die mooie kopjes vandaan hebben. Achteraf vertel je jezelf dat het toeval was, maar diep van binnen weet je dat je allang was verleid voordat je de drempel overstapte.

Dat is misschien wel een van de meest bijzondere eigenschappen van mensen. We denken graag dat we keuzes maken op basis van logica, terwijl ons gevoel meestal al lang heeft besloten voordat ons hoofd zich ermee bemoeit. Een geur, een glimlach, een bepaalde sfeer of een detail dat precies op zijn plek valt, kan voldoende zijn om vertrouwen te wekken.

Pas daarna gaan we argumenten verzamelen die onze keuze verstandig laten klinken. We noemen dat een weloverwogen beslissing, terwijl het vaak niet veel meer is dan een onderbuikgevoel dat onderweg een nette jas heeft aangetrokken.

De eerste ontmoeting vindt zelden meer aan tafel plaats

Opvallend genoeg begrijpen we dat principe moeiteloos als het gaat over fysieke ruimtes. Een restaurant dat warm oogt, zit sneller vol dan een restaurant dat kil aanvoelt, ook al ligt er misschien exact dezelfde biefstuk op het bord.

Een makelaar weet als geen ander hoe belangrijk de eerste indruk van een woning is.

Er wordt geschilderd, opgeruimd, gestyled en gefotografeerd, omdat iedereen begrijpt dat een koper zich binnen enkele ogenblikken moet kunnen voorstellen dat hij daar gelukkig gaat worden. Niemand zegt tegen een verkoper: "Laat die woonkamer maar rommelig, de mensen zien tijdens de bezichtiging vanzelf wel hoeveel potentie erin zit."

Toch gebeurt online iets opmerkelijks. Daar lijkt de eerste indruk ineens minder belangrijk te worden gevonden.

Er wordt geïnvesteerd in een nieuw logo, professionele portretten en een mooie website, maar de woorden die al die beelden moeten dragen, zijn vaak ooit op een regenachtige dinsdagmiddag geschreven tussen twee afspraken door. Ze staan er, vullen de pagina en voldoen waarschijnlijk technisch aan alle eisen, maar ze nodigen zelden uit om nog een kop koffie te blijven drinken.

Woorden kunnen een deur openen of gesloten houden

Pas op dit punt gaat het eigenlijk over websites. Niet over de techniek erachter, niet over laadsnelheid of zoekmachines, maar over de vraag hoe een bezoeker zich voelt wanneer hij voor het eerst op jouw homepage belandt.

Hij kent jou niet. Hij heeft nog nooit met je aan tafel gezeten en weet niet hoe enthousiast je wordt van een geslaagde verkoop of hoeveel tijd je neemt voor een onzeker stel dat voor het eerst een huis koopt. Alles wat hij heeft, zijn een paar foto's en een handvol woorden.

En juist die woorden lijken verdacht vaak op elkaar. Makelaars zijn persoonlijk, betrokken, deskundig, betrouwbaar en klantgericht. Dat zal ongetwijfeld waar zijn, maar hetzelfde geldt voor de meeste collega's in de straat.

Het is alsof iedere woningtekst zou beginnen met de mededeling dat het huis voorzien is van ramen, muren en een dak. Je vertelt iets wat klopt, maar je laat niemand voelen waarom juist dit huis de moeite waard is.

Waarom zou dat voor een website anders werken?

De bezoeker die stilletjes weer vertrekt

Ik vraag ondernemers weleens om hun eigen website te bekijken alsof ze een vreemde zijn. Alsof ze hun naam nog nooit hebben gehoord en via Google toevallig op de homepage terechtkomen.

Dat blijkt een ongemakkelijke oefening. Ineens vallen zinnen op die vooral geschreven lijken voor collega's. Er staat veel informatie, maar weinig herkenning. De bezoeker leert van alles over het bedrijf, terwijl hij eigenlijk op zoek is naar een antwoord op een heel andere vraag: begrijpen deze mensen waar ik mee zit? Hebben zij de oplossing voor mijn probleem?

Misschien is dat wel waarom websites ongemerkt opdrachten verliezen zonder dat iemand het merkt. Er gaat geen alarm af. Er verschijnt geen melding dat er zojuist weer iemand heeft afgehaakt omdat de tekst hem koud liet. Hij klikt gewoon weg en komt waarschijnlijk ergens anders terecht.

Niet omdat die concurrent goedkoper is of betere woningen verkoopt, maar omdat daar iets gebeurde wat moeilijk in cijfers uit te drukken is. Er ontstond een gevoel van vertrouwen. Een gevoel dat iemand hem zag, nog voordat hij zichzelf had voorgesteld.

Een website is uiteindelijk ook maar een huis

Misschien is het daarom helemaal niet zo vreemd dat ik naast woningteksten ook websiteteksten schrijf. Eigenlijk doe ik steeds hetzelfde. Ik probeer iemand over een drempel te helpen. Bij een woning is dat de drempel van de voordeur, bij een website de drempel van het scherm. In beide gevallen gaat het niet alleen om wat iemand ziet, maar vooral om wat iemand voelt.

De beste huizen blijven je bij omdat je er even hebt kunnen wonen in je hoofd. De beste websites doen precies hetzelfde. Ze laten je ongemerkt plaatsnemen aan tafel, schenken een kop koffie in en zorgen ervoor dat je nog niet weg wilt, ook al was je eigenlijk alleen maar even aan het rondkijken.

Wie ik ben?

Ik ben Nicole Hielkema 👋
De Teksten Makelaar.

Ik schrijf woningteksten en websiteteksten voor makelaars die willen opvallen in een markt waarin steeds meer teksten op elkaar lijken.

Geen standaardteksten, maar verhalen die raken, blijven hangen en kijkers veranderen in kopers.